KÜNYE
16. Hukuk Dairesi 2016/18086 E., 2020/1 K.·Mahkemesi :kadastro Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ocak 2020
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Kadastro sırasında, ... Köyü ... Mevkii çalışma alanında bulunan 131 ada 1 parsel sayılı 981,43 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu belirtilerek hali arazi vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 131 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ... mirasçıları olan ..., ... ve ... adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, dava konusu taşınmaz bölümü üzerinde, davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Dava konusu 131 ada 1 parsel sayılı taşınmazın başında yapılan keşif sonucunda dosyaya sunulan ziraat mühendisi bilirkişi ile orman mühendisi bilirkişi kurulunun raporunda taşınmazın eğiminin %15 -20 civarında bulunduğu, toprak bünyesinin kaba bünyeli ve taşlı yapıda olduğu, taşınmazın üzerinin mera bitkileriyle kaplı olduğu, batı köşesinde tohum yoluyla kendiliğinden gelen az sayıda genç titrek kavak fidanların bulunduğu belirtilmiştir.
Hal böyle olunca; davacıların tespit tarihinde dava konusu 131 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde de ekonomik amaca uygun kullanımlarının bulunmadığı ve taşınmazın hali ve tarım dışı boşluk niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi;
Yargıtay 16. Hukuk Dairesi, E. 2016/18086, K. 2020/1, 7 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama