Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/11767 K.2016/3701

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu gece sayılan zaman dilimi içinde işlediğine dair kesin ve şüpheden uzak delil bulunmadığı halde sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca ceza artırımı yapılması,

Kabule göre de;

2-Sanığın üzerine atılı hırsızlık suçuna yönelik hükümde CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca ceza artırımı yapılması,

3-Sanığın üzerine atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozmak suçları yönünden; T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Sanıktan tahsiline karar verilen 16,30 TL yargılama giderinin, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hırsızlık suçuna yönelik kurulan hükümden.

TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın tamamen çıkarılarak “1 yıl 11 ay 10 gün hapis” olan sonuç cezanın “1 yıl 8 ay hapis” olarak ve T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.