Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/24267 K.2017/12030

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1)Sanık hakkında haksız ele geçirilen anahtarla hırsızlık suçundan temel ceza belirlenirken suça konu paranın değeri gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca alt sınırdan orantılı şekilde ayrılmak gerekirken, yazılı şekilde alt sınırdan uygulama yapılması,

2)Müştekinin, henüz suç duyurusunda bulunmasından evvel sanığın suça konu paralardan bir kısmını müştekiye iade ederek soruşturma aşamasında etkin pişmanlıkta bulunduğunun anlaşılması karşısında; müşteki dinlenilerek, yapılan kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı tespit edilip, sonuca göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirimesinde zorunluluk bulunması,