KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/26059 E., 2017/16734 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Aralık 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
5237 sayılı TCK’nın 142/4. maddesi uyarınca hırsızlık suçunun işlenmesi amacı ile konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarının işlenmesi halinde bu suçtan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması için şikayet şartı aranmayacağından mahkemece yargılamaya devamla davalar hakkında esastan hüküm kurulması gerekirken şikayet yokluğu sebebi ile düşme kararı verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında CMK'nın 231/5. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması açısından yanlış gerekçe gösterilerek, TCK’nın 50. maddesinde düzenlenen seçenek yaptırım ve 51. maddede düzenlenen erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulmuş ise de; sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunması nedeniyle bu maddelerin uygulanması olanaklı görülmediğinden bu eksiklik bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2007/303 Esas ve 2010/172 Karar sayılı uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin ilamın 28/06/2013 tarihinde kesinleşmiş olduğunu anlaşılması karşısında tekerrüre esas alınması gerektiği halde, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmamış olması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanığın işlediği kasıtlı suçtan mahkumiyetinini kanuni sonucu olan TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemiş olması infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/26059, K. 2017/16734, 25 Aralık 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama