Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/3817 K.2015/6887

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

Dosya kapsamından, olay günü gece saat 02.00 sıralarında kolluğa gelen bir ihbarda katılan kurumun imtiyaz sahası içinde bulunan 23 nolu çalışma alanında yer alan açık ocaktan kömür hırsızlığı yapılacağının bildirilmesi üzerine olay mahalline gidildiği, görevli personelin, olay yerine hakim bir tepeye çıkarak tertibat aldığı, çevreyi dinleyip gözetleme yaptıkları sırada, havanın karanlık olması nedeniyle yüzlerini göremedikleri 2 kişinin hazırlamış oldukları kömürleri araca yüklemeye başladıkları, şahısların yakalanabilmesi amacıyla olaya hemen müdahale edilmediği,

aynı gün saat 05.00 sıralarında havanın aydınlanmaya başlamasını müteakiben, hareket eden araca müdahale edildiği, 2 şahsın olay yerinden kaçtıkları, sanığın da kömür yüklü olan kamyonunu terk ederek olay mahallinden uzaklaştığı, yapılan incelemede sanığa ait kamyon içinde 4900 kg kömür yüklü olduğunun görüldüğü, 22.07.2005 tarihli tutanak ile maden mühendisi bilirkişilerin kamyon üzerinde ele geçirilen kömürün S-46 panodaki kaçak kazı yapılarak alınan kömür ile aynı nitelikte olduğunu bildirdikleri, sanığın, atılı hırsızlık suçunu kabul etmediği,

... köyünde bulunan kömür ocağından kazdığı kömürü aracına yükleyip, eve döneceği sırada yolu karıştırarak imtiyaz sahası tarafına geldiği, yoksa buradan kömür çıkarmadığı yolunda savunmada bulunduğunun anlaşılması karşısında, katılan kuruma, suça konu kömürlerin daha öncesinden çıkartılıp, daha sonra götürülmek üzere olay yerinde biriktirilip biriktirilmediğinin sorularak, kömürlerin açık kömür ocağı sahası içinde öncesinden biriktirilmiş halde bırakıldığının anlaşılması halinde sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde yazılı bulunan suçu oluşturduğu,

aksi halde sanığın eyleminin aynı Yasanın 141/1. maddesi kapsamında kaldığı değerlendirilerek, olay günü yaz saati uygulaması da dikkate alındığında güneşin saat 05.47 de doğduğu, TCK'nın 6. maddesi uyarınca saat

04.47 ye kadar olan zaman diliminin gece olarak kabul edilmesi gerektiği, hırsızlık ihbarının olay günü gece saat 02.00 sıralarında geldiği, olay yerine varan ekiplerin, hemen müdahale etmeyerek sabaha doğru saat 05.00 sıralarında sanığı yakaladığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesinin de uygulanması gerektiği dikkate alınmak suretiyle elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi,