Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/4402 K.2015/6234

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında iftira suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aynı olay ile ilgili olarak ibraz ettiği ...'a ait kimlik ile birden fazla belge düzenlenmesine sebebiyet verme eyleminin zincirleme suç hükümlerini oluşturmayacağı gözetilmeden hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 43. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, iftira suçundan sanığın neticeten 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ;

Sanığın; hırsızlık suçundan yakalanıp hakkında yapılan adli soruşturma sırasında kendini “...” olarak tanıtıp “yakalama, üst arama, teslim tutanağı, ifade ve sorgu tutanaklarını" düzenlettiğinin iddia ve kabul olunması karşısında; beyan ettiği kimlik bilgilerinin gerçek bir kişiye ait olması halinde eyleminin TCK’nın 268/1. maddesi delaletiyle aynı Yasa'nın 267. maddesi kapsamında düzenlenen iftira; bildirdiği kimlik bilgilerinin gerçekte var olmayan hayali bir kişiye ait olduğunun anlaşılması halinde ise, anılan Yasa'nın 206/1. maddesi kapsamında "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunun oluşacağı gözetilerek,

sanığın eyleminin iftira suçu kapsamında kaldığı ve ayrıca resmi belgede sahtecilik suçundan ceza verilemeyeceği gözetilmeden unsurları oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,