Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/4806 K.2015/7105

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunu kamu kurumu niteliğinde olan okul binasındaki yabancı dil odasına girerek, mağdurun orada bulunan cep telefonunu almak suretiyle işlediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-(a) maddesi yerine 142/1-(b) maddesiyle uygulama yapılması,

2-Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanmaması,

3-5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesine göre, 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4-Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması ve sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,