Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/7130 K.2015/9537

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Mahkeme kararının Denizli Ceza İnfaz Kurumu aracılığı ile sanığa 06.02.0212 tarihinde tebliğ edildiği halde, sanığın, CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 14.02.2012 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz talebinin aynı Yasa'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz nedenleri incelenmesinde;

Sanık ...'ın ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.03.2010 tarihinde kesinleşen 2010/25 Esas 2010/211 Karar sayılı ilamıyla verilen erteli hükümlülüğünün deneme süresi dolmadan sanığın dosyamıza konu suçu işlemesi nedeniyle, söz konusu ilam hakkında gereğinin takdir ve ifası için mahkemesine ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür.

Sanık ...'ın ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.03.2010 tarihinde kesinleşen 2010/25 Esas 2010/211 Karar sayılı 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35, 51. maddeleri uyarınca hükmolunan erteli 2 yıl hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış,diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kasten işlemiş olduğu suçlardan dolayı hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Yargılama gideri olarak hesaplanan 26.00 TL'nin sanıklardan eşit tahsiline şeklinde belirtilen hüküm fıkrasının 4. maddesinin CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, her bir sanık için hükmedilen miktarın terkin edilecek miktar olan 20 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkartılarak,

yerine “Kasten işlemiş olduğu suçlar dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına'' cümlesinin eklenmesi ile hüküm fıkrasından yargılama gideri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine ''sanık için ayrı ayrı yargılama gideri olarak hesaplanan 13.00 TL'nin,