Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/8460 K.2016/824

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: I-Sanık ...’un anne ve babasının temyiz isteminin incelenmesinde; Suç tarihi itibariyle reşit olan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünü, CMK’nın 262. maddesi uyarınca anne ve babasının temyiz hakları bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince temyiz talebinin tebliğnamaye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık ...’un temyiz isteminin incelenmesinde

Mahkemenin sanık hakkında vermiş olduğu 09.12.2009 gün, 2009/148 Esas, 2009/474 Karar sayılı mahkumiyet kararında; her ne kadar kararda başvurulacak Yasa yollarına ilişkin bildirimde, başvuru şeklinin kısmen noksan olması nedeniyle bildirimin eksik olduğu, bu durumun eski hale getirme nedeni olarak kabulü ile temyiz başvurusunun süresinde yapıldığı ileri sürülebilir ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2011/4-242 Esas ve 2011/289 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere;

“...sadece başvuru şeklinde, zabıt katibine yapılacak beyanla da temyizin yapılabileceği hususunun gösterilmemiş olması taraflar açısından bir yanılgı oluşturmayacağından “yasa yolu süresinin” işlemeye başlamasını engellemez. Bu durumda, başvuru şekli gösterilmemiş veya yanlış gösterilmiş olsa dahi temyiz süreleri işler ve süreden sonra yapılan temyiz başvurusu kabul edilemez.” tespiti karşısında;