KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/9020 E., 2016/1556 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık,
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın adli sicil kayıtları incelendiğinde tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme ve infaz kayıtlarının görüldüğü, 5352 sayılı Adli Sicil Kanun'un 4. maddesine göre hapis cezaları ile ilgili olarak hapis cezasına mahkumiyet kararı ve infazın tamamlandığı hususlarının adli sicile kaydedilecek bilgiler arasında yer aldığı, bu bilgilerin mahkemece esas alınmasında sakınca bulunmadığı gibi ayrıca ilam aslının getirtilmesini zorunlu kılan yasa hükmü de bulunmadığı, mahkemenin uygulamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamede bozma talep eden düşünceye iştirak edilmemiştir.
1-Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, eşi adına kayıtlı olan ... numaralı telefon hattını 2001 yılından 2004 yılı ekim ayına kadar fiilen kendisinin kullandığını, bu tarihten sonra ise arkadaşı olan ... isimli şahsa verdiğini beyan ettiği ve bu şahsa ait adres bilgilerini ibraz ettiği, soruşturma aşamasında yapılan araştırma neticesinde böyle bir şahsın gerçekten var olduğunun tespit edilmesine rağmen kendisine ulaşılamadığı ve beyanının alınmadığı,
kovuşturma aşamasında ise bu kişinin beyanının alınmasına yönelik hiçbir araştırma yapılmadığının anlaşılması karşısında, suç tarihinde söz konusu telefon hattının fiilen kimin tarafından kullanıldığının tespiti açısından suç tarihi ve sonrasına ait detaylı telefon görüşme kayıtlarını içerir iletişimin tespiti kayıtlarının getirtilmesi, görüşme yapılan kişilerin sanık ile herhangi bir irtibatı bulunup bulunmadığının tespit edilmesi,
kimlik bilgileri belirlenmiş olan... isimli şahsın araştırılarak sanık beyanlarının sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/9020, K. 2016/1556, 11 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama