Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/9023 K.2016/1982

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ve katılanın aralarındaki ticari ilişkinin varlığını kabul ettikleri, gerek tanık anlatımları gerekse dosyadaki mevcut diğer delillerden taraflar arasında alacak verecek ilişkisi olduğunun anlaşıldığı, hatta katılanın 04.11.2009 tarihinde Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan ifadesi sırasında sanığa borçlu olduğunu açıkça beyan ettiği, yani taraflar arasında hukuki ilişkiye dayanan alacağın varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmadığı, uyuşmazlığın suça konu yaş üzümlerin katılanın bilgisi ve rızası kapsamında alınıp alınmadığı hususundan kaynaklandığı,

mahkemenin de bu hususta katılan beyanlarına üstünlük tanıyarak sanığın cezalandırılması yoluna gittiği, 5237 sayılı TCK'nın 144/1-b maddesinin uygulanması sırasında alacağın varlığı ve bu alacağın tahsili amacıyla malın alınmasının yeterli olduğu, ayrıca alacağın muacceliyet kesbetmesinin aranmadığı, mahkemenin uygulamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamede bozma talep düşünceye iştirak edilmemiştir.