Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/12666 K.2017/5700

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın yüzüne karşı verilen kararda temyiz süresinin başlangıcının yanıltıcı olacak biçimde “tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren” şeklinde belirtilmesi nedeniyle sanığın temyiz isteği süresinde kabul edilerek temyiz isteğinin reddine ilişkin 09/05/2011 tarihli ek karar kaldırılarak esasa ilişkin yapılan incelemede;

Binanın dışında olan güvenlik kamerasının mahiyeti itibariyle adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya olması nedeniyle eylemin 5237 sayılı TCK nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanunun 141. maddesi ile hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından;

her ne kadar hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu da uzlaşma kapsamına alınmış ise de atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün, 2008/6-47 Esas ve 2008/43 Karar sayılı kararı ışığında,

sanığın yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.