Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/13496 K.2018/13951

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın mağdura ait aracı tornavida ile kapısını açıp çalıştırarak çalma eyleminin kesintisiz takip ile teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçundan alt sınırdan fazla oranda uzaklaşılarak ceza vermeyi gerektiren bir özellik olmadığı, hak ve nesafet kuralları ile TCK'nın 3/1. maddesinde yer alan orantılılık ilkesi gözeltilmeden yetersiz gerekçe ile alt sınırdan ayrılınarak ceza verilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanığın düz tornavida ile mağdura ait aracın kapı göbeğini yerinden çıkarıp aynı tornavida ile aracı çalıştırdığının anlaşılmasına göre eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu halde, aynı Kanun'un 142/2-d maddesi ile hüküm kurulması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,