Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/17149 K.2018/16296

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kısa kararda, atılı suçun "Muhafaza altına alınmış eşyaya karşı hırsızlık suçuna teşebbüs" olarak nitelendirilip TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulmasına karşın gerekçeli kararda oluş ve kabule uygun olarak TCK'nın 142/2-b maddesi uyarınca uygulama yapılması suretiyle kısa kararla çelişki içerir şekilde hüküm kurulması,

2-03.07.2013 tarihli “Olay yakalama muhafaza altına alma” tutanağı içeriğinden sanıkların polis merkezine gelerek çalınan eşyaları iade ettiklerinin anlaşılması karşısında, çalınan tüm eşyaların müştekiye iade edilip edilmediğinin tespiti ile tüm eşyaların iade edildiği tespit edilirse TCK’nın 168/1, kısmi iade söz konusu ise müştekiye kısmi iadeye muvafakati sorularak TCK’nın 168/1-4 maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,