Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/3269 K.2016/8809

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin 07.11.2004 günü saat 04.00 sularında sahura kalkıp sahuru yaparak sabah namazını da kıldıktan sonra uyuduğu ve bir ara uyandığında evinin içinde sanığı gördüğü, sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği, suç tarihinde İstanbul ilinde güneşin saat 06.39 da doğduğu, TCK’nın 6/1-e maddesi hükmü ile gecenin saat 05.39 da sona erdiği, hırsızlık suçundan eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirildiği kesin olarak belirlenemediğinden bu durumun sanık lehine olarak değerlendirilerek,

gündüz vakti girdiğinin kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde hırsızlık suçu nedeniyle TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle konut dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanması, konut dokunulmazlığını bozma suçundan ise TCK'nın 116/1. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK'nın lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanun'un 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 1-Hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasından TCK'nın 143. maddesinin uygulanması kısmının çıkartılarak, temel ceza olarak belirlenen 2 yıl hapis cezasından aynı Yasa'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına cümlesinin eklenmesi suretiyle, 2-Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hüküm fıkrasından TCK'nın 116/1-4. maddesi yerine temel ceza olarak TCK'nın 116/1. maddesi gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

aynı Yasa'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç olarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına cümlesinin eklenmesi suretiyle, 3-TCK'nın 58. maddesinin uygulmasının çıkarılmasına ve 4- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.