Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/4984 K.2016/10268

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, duruşmada bildirdiği adrese tebligat gönderilmeden, MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapılan tebligatın geçersiz olduğu ve temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında müşteki ...'e yönelik işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

İnfazda karışıklığa sebebiyet verecek şekilde iki ilam tekerrüre esas alınmış ise de, bu ilamlardan ağır olan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/465 Esas 2012/764 Karar sayılı ve 22.11.2012 tarihinde kesinleşen ilamın infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarındaki bazı sözcüklerin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı iptal kararının anılan kanun maddesinin 1. fıkrasındaki ''hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak'' hükmü gereğince infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında müşteki ...'e yönelik hırsızlık ve müşteki ...'e yönelik hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada; sanığın müdafiinin bulunmaması halinde istemi aranmadan müdafii görevlendirilmesi gerektiği ve sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerindeki suçunda bu kapsamda olduğundan zorunlu müdafiinin görevlendirilmesi gerektiği nazara alınmadan duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın müşteki ...'e yönelik eylemi nedeniyle mahkemenin 30.08.2014 tarih 2012/264 Esas 2014/222 Karar sayılı ilamı ile 2012/262 Esas sayılı dava dosyasına birleştirme kararı verildiği,sanığın adresinde bulunmaması üzerine mahkemece hakkında yakalama emri çıkarıldığı, yakalama emri üzerine alınan ifadesinde birleşen davada mala zarar verme,hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlali suçlarından, 5271 sayılı CMK'nın 147, 191/3 ve 193. maddelerine aykırı olarak usulünce dinlenip ifadesi alınmadan savunma hakkını kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

3-Sanığın sabıkasındaki ilamlardan ağır olan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/465 Esas 2012/764 Karar sayılı ve 22.11.2012 tarihinde kesinleşen ilamın tekerrüre esas alınması yerine infazda karışıklığa sebebiyet verecek şekilde iki ilamın tekerrüre esas alınması,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,