Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/1359 K.2019/50

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü; 1-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın suça konu eşyanın bulunduğu okula girmesi şeklindeki eyleminin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturmasına rağmen gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında sanığın suçunun konut dokunulmazlığının ihlali olarak nitelendirilmesi sonuca etkili olmadığından,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılması gerekirken yazılmaması mahallinde giderilebilir eksiklik olduğundan, suçtan zarar gören Lapseki Terzioğlu Anadolu Lisesi Müdürlüğünün gerekçeli karar başlığında yazılmaması mahallinde düzeltilebilir eksiklik olarak görüldüğünden, kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçen mağdurun gerekçeli karar başlığında şikayetçi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/11/2015 tarih, 2014/12-388 Esas ve 2015/403 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere erteleme kararı ile belirlenecek denetim süresinin kazanılmış hakka konu olamayacağı hususu dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 51/3-2. maddesinin “Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.” hükmü gereğince ertelenen cezaya ilişkin belirlenen denetim süresinin sanığa verilen cezadan daha az olmayacak şekilde belirlenmesi gerekirken hırsızlık suçundan dolayı sanığa verilen ve ertelenen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası bakımından denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

2- Hırsızlık suçundan dolayı sanığa verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 49/2 maddesine göre kısa süreli hapis cezası olmadığından, Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı da gözetilerek sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (d) bentlerinde yazılı hakları bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken sanığa verilen hapis cezasının ertelendiğinden bahisle karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, A-6 sayılı hüküm fıkrasından “Sanığın takdiren 1 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına” cümlesinin çıkarılması, yerine “Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca takdiren 1 yıl 11 ay 10 gün süre ile denetime tabi tutulmasına” cümlesinin eklenmesi,

A-7 sayılı hüküm fıkrasından “Sanık hakkında lehine bulunması ve şartlarının oluşması gerekçesiyle 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin uygulanması hususuna istinaden 53. madde hakkında karar verilmesine yer olmadığına” cümlesinin çıkarılması,