Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/1822 K.2017/8506

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.11.2010 gün 274-300; 06.12.2008 gün 144-234, 23.09.1974 gün 224-408 ve 16.04.1973 gün 213-345 sayılı kararlarında temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtayda olduğu belirtilmiştir.

Somut olayımıza gelince sanık hakkında Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.11.2013 tarihli yokluğunda verilen gerekçeli kararın 11.12.2013 tarihinde cezaevinde tebliğ olduğu, ancak 5271 sayılı CMK’nın 35/3. maddesine uygun olarak cezaevinde bulunan sanığa hükmün okunup anlatılması gerekirken bunun yapılmaması sonucu usülüne uygun yapılmış bir tebliğat bulunmayıp sanığın 06.12.2016 tarihli dilekçesi ile özetle hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 1 ay cezanın kendisine tebliğ edilmediği, temyiz hakkının verilmesi isteğini içeren dilekçe vermiştir.

Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.12.2016 tarihli ek kararında; sanığa 20.11.2013 tarihli, 2012/565 Esas ve 2013/513 Karar sayılı dosyasından hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

kararın temyiz edilmeyerek 24.12.2013 tarihinde kesinleştiği, CMK’nın 40. maddesi gereğince kusuru olmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişinin eski haline getirme isteminde bulunabileceği, aynı Yasa'nın 41. maddesi gereğince eski hale getirme dilekçesinin engelin kalkmasından itibaren 7 gün içinde süreye uyulduğunda usüle ilişkin işlemleri yapacak olan mahkemeye verileceği, kararın sanığa 11.12.2013 tarihinde Bandırma 1 nolu T tipi kapalı ceza infaz kurumu müdürlüğü tarafından usülüne uygun bir şekilde tebliğ edildiği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından hükümlünün eski hale getirme talebenin reddine karar vermiştir.

Anılan Ceza Genel Kurulu kararları ışığında ve 5271 sayılı CMK’nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme istemi konusunda karar verme görevinin, bu istemle birlikte temyiz itirazıda yapılmış olduğundan Yargıtaya ait olduğu gözetilmeden ilgili mahkemelerce red kararı verilmiş isede bu kararların yok hükmünde olduğu kabul edilerek ve Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.11.2013 tarihli sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararının sanığa cezaevinde 11.12.2013 tarihinde tebliğ olduğu,

ancak 5271 sayılı CMK’nın 35/3. maddesine uygun olarak cezaevinde bulunan sanığa hükmün okunup anlatılması gerekirken bunun yapılmaması sonucu usulune uygun yapılmış bir tebligat bulunmayıp sanığın 06.12.2016 tarihli dilekçesi, öğrenme ile süresinde verilmiş temyiz dilekçesi kabul edilerek, eski hale getirme talebi yerinde görülerek yapılan incelemede,

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden,bozma nedeni yapılmamıştır.