KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2017/2888 E., 2019/572 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; isnat edilen suçun, sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Eylemlerin farklı zamanlarda aynı katılana karşı farklı yerlerde gerçekleştirilmesi nedeniyle TCK’nın 43. maddesi uygulaması doğru olmakla birlikte; sanığın Nazilli Asliye Ceza Mahkemesinin 06/04/2016 tarihinde kesinleşen 2012/583 Esas ve 2016/162 Karar sayılı kararında TCK'nun 43/1 maddesi gereğince Nazilli Asliye Ceza Mahkemesinin 142/1-a,143 maddeleri gereğince belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden TCK'nun 43/1 maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılarak bulunan 7 ay hapis cezasından TCK’nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında yapılacak indirim sonucu ortaya çıkan 5 ay 25 gün hapis cezasının önceki karardaki ceza miktarına ilave edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ...’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
hüküm fıkrasından “ Sanığın cezasının aradaki fark olan 7 ay hapis cezasına indirilmesine” cümlesinin çıkarılarak yerine “Sanığın Nazilli Asliye Ceza Mahkemesinin 06/04/2016 tarihinde kesinleşen 2012/583 Esas ve 2016/162 Karar sayılı kararında TCK'nun 43/1 maddesi gereğince Nazilli Asliye Ceza Mahkemesinin 142/1-a,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2017/2888, K. 2019/572, 15 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama