Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/292 K.2017/6260

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,

bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceğinden ve katılanın çantasının bina içerisinde çalıştığı yerde masanın üzerinde bıraktığı, sanığın masanın üzerinde bulanan çantanın içerisinden sanığın cüzdanın içerisinden kredi kartını aldığı anlaşılmakla sanık hakkında TCK'nın 141. maddesinin uygulanması grektiği yönündeki tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık müdafiince 06.11.2014 tarihli duruşmaya katılamayacağına ilişkin UYAP sistemi üzerinden mazeret dilekçesi gönderildiği,ancak mazeretin belgelendirilmemesi nedeniyle mahkemece reddine karar verildiği,sanık müdafiinin 24.12.2014 havale tarihli temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu dekontun incelenmesinde sanık tarafından müştekinin hesabına 06.11.2014 tarihinde saat 10.36‘da 387,00 TL‘lik havale yapıldığının, havale tarih ve saatinin de duruşma saatinden önce olduğunun anlaşıldığı,bu nedenle sanık hakkında TCK'nın 168/2-4 maddesinde düzenlenen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,