Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/3384 K.2019/362

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Dosya içerisinde bulunan ve kısmen kamera incelemesine konu yapılmış olan yeri ve civarını gösteren kamera kayıtlarının gördüğü alan ile suça konu kabloların bulunduğu yer, mahkemece keşfe konu yapılarak değerlendirilmesi ile kabloların bulunduğu yerden sanık tarafından tek başına alınıp minübüse konulmasının mümkün olup olmadığı hususları, olay yerini de görüp değerlendirmek suretiyle, mahkemece açıklığa kavuşturulması gerektiği halde, bildirilen hususlar açıklığa kavuşturulmadan eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Katılan beyanına göre, suça konu malzemelerin bulunduğu yerin etrafının telle çevrili olduğu ve mahkeme kabulünde de “Hırsızlık yapılan yerin giriş çıkışının kontrol altında olması, eşyanın genel ve kamuya açık alanda bulunmaması ve eşyanın alınmasına engel olmak için önlemlerin alınmış olması” şeklinde belirtilmiş olması karşısında; olay mahallinde keşif icrası sonucu eşyanın çalındığı yerin 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b maddesi kapsamında bina müştemilatı olup olmadığının tespiti gerekirken eksik kovuşturma ile aynı Yasa'nın 141/1. maddesinden hüküm kurulması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,