Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/3661 K.2019/6512

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tebligat Kanunu'nda 6099 sayılı Yasa ile değişikliğe gidilmiş olup 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinde ''Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir.

(Ek fıkra: 11.01.2011-6099 S.K/3. mad.) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.'' şeklinde düzenlenen hüküm ile Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesinde ''(Ek fıkra : 11.01.2011-6099 S.K. /5. mad.) gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı,

o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır.

İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.'' şeklindeki hüküm karşısında; sanığın kovuşturma aşamasında belirttiği en son adrese yapılan tebligat parçasının bila tebliğ iade edildiği, sanığa usulüne uygun olarak çağrı kağıdının tebliğ edilmediği anlaşılmakla; sanığa ''duruşmaya gelmediğiniz takdirde yokluğunuzda hükmün açıklanacağı'' şeklinde ihtarı da içeren çağrı kağıdının 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam olunarak yokluğunda hükmün açıklanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,