KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2018/4843 E., 2018/15998 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- İstinaf isteminin esastan reddi
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
İzmir Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, sanık ... müdafiinin ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,
II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulduğuna ve malın değerinin azlığı nedeniyle indirim yapılmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2018/4843, K. 2018/15998, 10 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama