Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/11942 K.2020/1586

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, çalınan eşyaların 60 TL para, çanta ve kimlik kartları olduğu bu nedenle 5237 sayılı TCK’nın 145 maddesinin uygulanamayacağının anlaşılması nedeniyle tebliğnamedeki bu yönden bozma işteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydına göre, önceki hükümlülüklerin içinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır mahkumiyet olan Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2004/584 Esas ve 2004/640 Karar numaralı, 08/03/2005 tarihinde kesinleşen, 4 yıl 5 ay 10 gün süreli hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin ilamı olduğundan, bu ilam yerine, daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması,

karşı temyiz bulunmadığından, Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarında kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.