Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/13223 K.2020/610

Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/320 Esas ve 2018/60 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanığın CMK'nin 272. ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 01/04/2019 tarihli, 2019/1304 Esas ve 2019/865 Karar sayılı “Düzelterek Esastan Ret” kararına karşı sanık ... tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

Suç tarihleri 25/03/2017 ve 31/03/2017 olmasına karşın gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak yalnızca 31/03/2017 tarihinin gösterilmesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararı nazara alındığında diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İkinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 01/04/2019 tarihli, 2019/1304 Esas ve 2019/865 Karar sayılı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik kararının 5271 sayılı CMK'nin 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,