Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/519 K.2019/7122

Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/308 Esas ve 2017/697 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanık müdafiinin CMK'nun 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 26.10.2018 gün, 2018/2247 Esas ve 2018/1533 Karar sayılı "Esastan Red" kararına karşı, sanık müdafii tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü: Sanık müdafiinin temyizinin hırsızlık suçuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, eksik araştırma ve kovuşturma sonucu hüküm kurulduğuna ve sanığın suça aktif olarak katılmadığına yönelik olduğu belirlenerek maddi vakıa denetimi gerektiren nedenler dışındaki sebeplere ilişkin yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, hırsızlık suçunu diğer sanıklar ile fikir ve işbirliği içerisinde birlikte gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 39. maddesinin uygulanma koşulları oluşmadığı, kurulan hükümde fiilin uyduğu suç ve kanun maddelerinin doğru olarak uygulandığı, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik