Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/9546 K.2020/44

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)13/11/2014 tarihli "yakalama ve üst arama tutanağı" ve 14/11/2014 tarihli "teslim tesellüm tutanağı"nın içeriği ile müştekinin beyanlarından da anlaşılacağı üzere, sanıkların kolluk görevlileri tarafından yakalandığında yapılan şifai görüşmede, müşteki şirkete ait kabloları aldıkları yeri göstermeleri üzerine malların muhafaza altına alınarak müşteki şirkete iade edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 168/1 maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

2)Sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise payları oranında sorumlu tutulmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,