Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2006/4710 K.2006/7516

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının idaresinde bulunan ... plakalı aracın müvekkili idaresinde bulunan ... plakalı araca çarpması nedeniyle araçta meydana gelen 5.100.000.000.TL hasar bedelinin olay tarihinden işleyecek yasal faiz ile davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili davanın zamanaşımına uğradığını belirterek reddini savunmuştur. Mahkemece davalının zamanaşımı definin kabulü ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından doğan tazminat istemine ilişkindir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasasının 109 maddesinde motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazmini için ayrım yapılmaksızın kaza gününden itibaren iki yıllık zamanaşımı süresi öngörülmüş aynı maddenin ikinci fıkrasında "davanın cezayı gerektiren bir eylemden kaynaklanması durumunda ceza kanununun öngördüğü ceza zamanaşımının uygulanacağı hükme bağlanmıştır.

Borçlar Yasasının 60/2 maddesinde de haksız eylemin suç oluşturması durumunda o suç için öngörülen ceza zamanaşımı süresinin uygulanacağı düzenlenmiştir. Davacı ve davalı hakkında Ekinözü Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yargılama yapılmış ve sanıkların Türk Ceza Yasasının 455/2. maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verildiğine göre olayda uygulanacak zamanaşımı süresi Türk Ceza Yasasının

102/4.maddesinde belirtilen uzamış (ceza) zamanaşımı süresi olan beş yıldır. Bu sürenin başlangıcı ise aynı Yasanın 103. maddesine göre olayın gerçekleştiği gündür. Olay 3.9.2001 gününde gerçekleştiğine, dava ise 29.11.2005 tarihinde açıldığına göre davanın uzamış (ceza) zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı kabul edilerek işin esası incelenmek ve varılacak sonuca göre bir hüküm kurulmak gerekirken davanın zamanaşımı yönünden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.