Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2007/1019 K.2007/1397

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın sigorta ettiren tarafından anahtarı ve ruhsatıyla birlikte davalı ...’a emaneten bırakıldığını, onunda aracı diğer davalı ...’a emanet ettiğini,ancak ... isimli başka bir şahsın aracın anahtarını davalı ...’ın iş yerindeki çekmecesinden çalarak kaçırdığını ve bilahere kaza yapıp öldüğünü,aracın pert olduğunu, hasar bedelinin sigortalılarına ödendiğini, davalıların kusurlu olduğunu bu nedenle aracın hurda değeri düşüldükten sonra bakiye 15.745.00.YTL.nin 29.4.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... davanın haksız olduğunu savunarak reddini istemiş,diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece sigortalı aracın davalılara işletenin rızası ile kullandırıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç toplanan delillere uygun düşmemektedir. Davalı ...'ın bizzat beyanında araç sahibi Kenan Bülbül'den emanet olarak aldığını, ancak bir süre için il dışına çıkacağından aracı diğer davalı ...'a muhafaza etmesi için teslim ettiğini ifade etmiştir.

Davalı ... aracı emanet aldığına göre aracı her türlü riske karşı gerekli önlemleri alarak, gereken özeni göstererek saklaması ve aynen sahibine iade etmesi gerekirdi. Oysa, aracı geçici bir süre için yakını (arkadaşı) ...'a teslim etmiş anahtarı ve ruhsatı onun çekmecesine bırakmıştır. Aracı başkasına emaneten dahi olsa teslim etmemesi gerekirdi. Zira, araç sahibinden aracı teslim alırken, aracı başkasına teslim etme konusunda onun rızasını almış değildir.

Kaldı ki, kısa süre için il dışına çıkması gerektiğinde aracı asıl sahibine teslim etmesi en uygun tedbir olurdu. Davalı bu tedbirleri almamış gereken özeni göstermemiştir.

Davalı ...'da ifadesinde kendisine aracı ...'ın muhafaza etmesi için teslim ettiğini, anahtar ve ruhsatı işyerindeki çekmecesine koyduğunu bir kaç gün sonra ...'un aracı kendisinden istediğinde çekmecede anahtarın bulunmadığını, aracın da park edildiği yerde olmadığını, aracı 3.kişi ... ...'ın çalmış olabileceğini bildirdiğini söylemiştir.

İfadesinden anlaşıldığı gibi ... aracın anahtarını gerektiği gibi muhafaza etmemiş açık çekmecesine bırakmış, daha sonrada aracın ... ... tarafından çalınmış olabileceğini beyan etmiştir. Bu durumda, ...'ın da aracın saklanmasında gereken özeni göstermediği anlaşılmaktadır. Aracın anahtarını açık çekmecede saklaması yerine daha emniyetli bir şekilde saklayabilirdi. Aracı başkasının eline geçmesinde kusurlu kabul edilmesi gerekir.

Aracın başkasına kullandırılmasında gerek aracı kendisine teslim edenin ve gerekse araç malikinin muvafakati söz konusu değildir. İzah edildiği gibi her iki davalı aracı emanet bırakanın ve teslim edenin rızasına aykırı davranmışlardır. Açıklanan nedenlerle, mahkemenin karar gerekçesinde açıkladığı düşünceye katılmak mümkün değildir.