Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2007/4578 K.2008/1545

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu Fatma aleyhine icra takibi yaptıklarını borcu karşılayacak mal bulunamadığını bu nedenle borçlunun taşınmazını diğer davalıya satışına ilişkin tasarrufun iptaline ve taşınmaz üzerinde cebri icra yetkisi tanınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, tasarrufun muvazaalı olmadığını, borç ödemek için taşınmazın satıldığını, davacının elinde aciz belgesi bulunmadığını, mahkemenin yetkili olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara gelmemiş ve cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda yeniden bilirkişi raporu alınarak değerler arasında fahiş farkın bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda bulunan gerçek değer ile satış bedeli arasında fahiş farkın bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Tasarrufun iptali davalarında tarifeye göre hesaplanacak vekalet ücretinin takip konusu alacak miktarı ile tasarruf konusu malın tasarruf tarihindeki değerlerinden hangisi az ise o değer üzerinden belirlenmesi gerekir.

../...

-2- 2007/4578 2008/1545

Dava konusu olayda taşınmaz hissesinin tasarruf tarihindeki değeri alacak miktarından daha azdır. Bu durumda vekalet ücretinin taşınmaz hissesinin tasarruf tarihindeki değeri üzerinden hesaplanması gerekirken tapudaki değeri gösteren dava dilekçesindeki miktarın esas alınması ve hesaplamanın bu değer üzerinden yapılması doğru değil bozma nedeni ise de bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün HUMK’un 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekir.