Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2007/5334 K.2008/2173

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların malik ve ZMM sigortacısı oldukları aracın tam kusurlu çarparak hasara neden olduğunu belirterek, sigortalısına ödediği 1.159.00 YTL tazminatın ödeme gününden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini ayrı ayrı istemişlerdir.

Mahkemece, davalıya ait aracın kazaya sebebiyet verdiği ispatlanamadığından, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

7.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2007 tarihinden itibaren 1.170.00 YTL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.