Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2008/1346 K.2008/3443

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkette sigortalı şoför olarak çalışmakta olan davalının, sevk ve idaresindeki, müvekkiline ait çekiciyi alkollü olması nedeniyle şarampolden aşağı uçurarak hasara uğrattığını belirterek, hasar bedeli ve kazanç kaybı toplamı olan 30.425.00 YTL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davayı kabul ettiğini, zarara kendisinin sebep olduğunu, ancak tazminatı ödeyecek kadar mal varlığı bulunmadığını bildirmiştir.

Mahkemece, HUMK'nun 92.madde hükmü uyarınca davanın kabulü ile 30.425.00 YTL’nin 25.06.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalının ilk celsedeki kabulü nedeniyle davanın kabulüne, davanın açılmasına davalı sebebiyet vermediğinden aleyhine vekalet ücreti, harç ve yargılama giderine hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

HUMK.’nun 94.maddesine göre, davalı hal ve vaziyeti ile aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermemiş ve ilk muhakeme celsesinde de davayı kabul etmiş ise yargılama giderlerinden (m.423) sorumlu tutulamaz. Somut olayda, davalı ilk celsede davayı kabul etmiş ise de, aleyhine dava açılması-na sebebiyet verdiğinden harç (Harçlar Kanunu m.22) ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulmalıdır.

Ayrıca, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.’nin 6.maddesi uyarınca, anlaşmazlık kabul nedeniyle delillerin toplanmasına ilişkin ara kararının yerine getirilmesinden önce giderildiğinden, davacı yararına tarife hükümleriyle belirlenen vekalet ücretinin yarısına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değil bozma nedeni ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hükmün HUMK.nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.