Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2008/1705 K.2008/5568

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı-k.davacı ... ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 1998/900 esas sayılı asıl davada dava dilekçesiyle, davalı ...’ın hisseli taşınmazlardaki hisselerini davalı ...’ye müvekkilinin haberi olmadan devrettiğini belirterek şufa hakkına dayalı olarak tapu iptali ve tescil istemiş, 1999/294 esas sayılı davada davalı ...’ın kendisine 250.000 DM borçlu olduğunun tespitini talep etmiş, 1998/1050 esas sayılı dosyada ise, davalı ...’ın borçlu olduğu halde taşınmazlarını alacaklıdan mal kaçırmak kastı ile diğer davalılara devrettiğini ile sürerek tasarrufun iptalini istemiş; bu dava ile birleştirilen davanın davacısı ... vekili ise 1999/39 esas sayılı dosyada, müvekkilinin yaptığı işlerden dolayı davacı ... ...’den alacaklı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalılar, davaların reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, bozma doğrultusunda 1998/900 esas sayılı şufa davasının kabulü ile tapudaki satış bedellerinin ...’ye ödenmesine, 1999/39 esas sayılı dosyada ise davalı-k.davacı ...’ın eda davası açılabilecekken tespit davası açmış olması nedeniyle davasının reddine; ayrıca, bu davada davalı ...’ın oğullarına devredilen iki adet daire için hakkında

açılmış dava olmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı-k.davacı ... ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, şufa davasında sözleşmenin tarafı olanların bedele ilişkin muvazaa iddialarının dinlenemeyeceğine ve eda davası açılacak yerde tespit davası açılmış olmasına; ayrıca, talep edilmeyen hususlarda ilk hükümde karar verilmiş olmasına rağmen bu yanlışlığın iş bu kararla düzeltilmiş olmasına,