KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2008/6077 E., 2009/2425 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2009
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı taraf aracının, müvekkiline ait araca çarpması sonucu 2.488.YTL hasar bedeli, 1.000.YTL değer kaybı, 1.000.YTL araç mahrumiyet gideri zararı meydana geldiğini davalı tarafın olayda asli kusurlu olduğunu belirterek toplam 4.488.YTL'nin 27.6.2006 ihbar tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalı ... vekili, davanın 2 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Davalı ... ..., kusur ve hasarı kabul etmediğini zararın aracının ZMSS davalı ...'den tahsil edilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 2.588.31.YTL tazminatın 17.7.2006 temerrüt tarihinden itibaren davalı ... şirketi poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.
Davalı ... vekili süresinde verdiği cevap dilekçesinde zamanaşımı defi'nde bulunmuştur. Mahkemece, davacı tarafından 2 yıllık zamanaşımı süresi dolmadan önce davalı tarafa ihtarda bulunulduğunu, ihtarın zamanaşımı süresini kestiğinden bahisle davanın kısmen kabulüne karar
verilmiştir.
BK.nun 133.maddesinde zamanaşımını kesen sebepler tahdidi olarak sayılmıştır. İhtar bu sayılan sebeplerden olmadığından davalı ... şirketi vekilinin zamanaşımı def'inin kabulü ile aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davalı ... şirketi yönünden de davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değil, bozma sebebidir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2008/6077, K. 2009/2425, 16 Nisan 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama