Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2008/6182 K.2009/2295

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı araç ile davalıların malik, sürücü ve trafik sigortacısı oldukları aracın karıştığı trafik kazası sonucu, sigortalı araçta hasar meydana geldiğini belirterek, sigortalısına ödediği 9.000.00 YTL tazminattan, davalı araç sürücüsünün 6/8 kusur oranına isabet eden 6.750.00 YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan (sigorta şirketi poliçe limitinden sorumlu olmak üzere) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında ise, davalı .... hakkındaki davadan vazgeçtiklerini bildirmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, duruşmaya gelmemişler ve davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve tarafların kusur durumuna göre, davalı .... hakkındaki davanın vazgeçme nedeniyle reddine; diğer davalılar aleyhindeki davanın kısmen kabulü ile, davalı ... şirketi tarafından yapılan 4.000.00 YTL ödemenin mahsubundan

Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı sürücü %75 oranında kusurlu bulunmuş ve davacıya kasko sigortalı araçta 9.000.00 YTL’lik hasar belirlenmiştir. Yargılama sırasında, davalı ... şirketinin trafik sigortası poliçe limiti dahilinde 4.000.00 YTL ödediği anlaşılmaktadır. Buna göre, davalı tarafın kusur oranına isabet eden tazminat miktarı yönünden reddedilen bir bölüm yoktur.

Davacı vekili 19.09.2006 tarihli celsede, davalı ... şirketinin davadan sonra 4.000.00 YTL ödediğini, bu nedenle .... hakkındaki davadan vazgeçtiklerini, diğer davalılar yönünden ve kalan miktar üzerinden davaya devam ettiklerini bildirmiştir. Davacı vekilinin bu ifadesi, HUMK.’nun 91. maddesi anlamında bir feragat beyanı değildir. Davanın açılmasına davalılar sebebiyet vermişlerdir. Davalı ... şirketi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, davalı ... şirketinin ödemesi dışında kalan kısım yönünden dava kabul edildiğine göre, diğer davalılar kabul elden miktara isabet eden yargılama giderlerinin tamamından sorumlu oldukları halde, kısmen sorumluluklarına karar verilmesi de isabetsizdir. Ancak, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirecek nitelikte görülmediğinden, hükmün HUMK.nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.