KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2009/10203 E., 2010/4633 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili ile ihbar olunan ... A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K ARAR
Davacı vekili, davalı idarenin kontrolünde ve ... A.Ş. tarafından yapılmakta olan alt yapı çalışmaları sırasında, müvekkili şirkete kasko sigortalı araç üzerine beton aydınlatma direğinin devrilmesi sonucu hasara uğradığını belirterek, sigortalısına ödediği 7.095.00 TL’nın, ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, zarardan, sözleşme uyarınca yüklenici firma ... A.Ş.’nin sorumlu olduğunu, tazminat miktarını kabul etmediklerini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile, 7.095.00 TL’nın, 14.04.2008 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili ile ihbar olunan ... A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük olmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanması gerekmiştir.
2009/10203
2010/4633
2- İhbar olunan Güven İnş. A.Ş. aleyhine hüküm kurulmadığından, kararı temyiz etmekte hukuki menfaati yoktur. Bu nedenle, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2009/10203, K. 2010/4633, 24 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama