Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/2179 K.2009/4900

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddin dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkili şirket nezdinde ZMSS bulunan, davalı aracının, karıştığı trafik kazası sonucunda hasarlanan 3. kişi aracında meydana gelen zararın poliçe limiti dahilinde 5.000-YTL olarak ödendiğini, davalının olay anında alkollü olduğunun tesbit edildiğini ve kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiğini, alacağın rücuan tahsili amacı ile davalı aleyhine .... İcra Müdürlüğnün 2006/8983 sayılı dosyasında icra takibi yapıldığını, davalının itirazı ile takibin durdurulduğunu belirterek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına karar verilmesinitalep etmiştir.

Davalı vekili, olayın sırf alkolün etkisiyle meydana gelmediğini, kusuru, hasarı kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kazanın alkolün etkisiyle meydana gelmediği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre,davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışanda kalan sair temyiz itirazlarını reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda her ne kadar davalının olayda %100 oranında kusurlu olduğu; ancak, olayın

meydana gelmesinde münhasınen alkolün etkili olmadığı bildirilmiş ise de, kazaya sebebiyet veren yan etkenler belirtilmediğinden bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Dosya kapsamından davalı sürücünün olay tarihde saat 20.15 sıralarında Büyükçekmece-Silivri istikametine seyri sırasında sağ şeritten sol şeride geçmek isteği esnada aynı istikamette seyreden dava dışı sürücünün yönetimindeki 34 VR 8441 plakalı kamyonun sağ ön tampon kısmına, aracının sol arka çumurluk kısmı ile çarparak savrulup su kanalını geçerek aracının arka tampon kısmı ile Silivri-Büyükçekmece istikametine seyreden dava dışı bir başka sürücünün idaresindeki 34 AF 2193 plakalı aracın sol arka ve ön kısımlarına çarpması sonucu kazanın meydana geldiği,

olay saatinden 49 dakika sonra alınan alkol raporuna göre davalının 0.78 promil alkolllü olduğu anlaşılmaktadır.

Araç sürücüleri yol, hava, trafik koşullarına göre araçlarını kullanmak zorundadır. Hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulundan olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana elmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840.

YHGK 07.04.2004 gün ve 2004/11-257-212. YHGK 02.03.2005 gün ve 2005/11-51-18. YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Bu durumda mahkemece yapıılacak iş; içlerinde iki nöroloji uzmanı, bir de İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek Tarfik Uzmanı makina mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulundan yeniden rapor alınmalı, olayın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediğinin, kazanın meydana gelmesinde alkol dışında başka etkenlerin (yan etkenler) var olup olmadığının, dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.