Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/2767 K.2009/6576

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı HDI Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ... adına kayıtlı davalı ... idaresinde bulunan araç ile davacıların murisinin yolcu olarak bulunduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu davacıların murisi ...'un öldüğünü, davalı araç sürücüsünün kusuru ve davalı Karayolları Genel Müdürlüğü'nün yol yapım çalışmaları sırasında gerekli önlemleri almaması nedeniyle kazanın meydana geldiğini, davacıların desteklerini kaybettiklerini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 25.000,00YTL maddi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, murisin eşi davacı ... için 15.000,00YTL,

davacı ... için 10.000 YTL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılar ..., ..., Karayolları Genel Müdürlüğünden müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 28.06.2007 tarihli dilekçesi ile talebini ... için 42.354,23 YTL, davacı ... için 6.568,000 YTL olarak ıslah etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, sorumluluklarının poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, davanın reddini savunmuştur. Davalı Karayolları Genel Müdürlüğü, ceza mahkemesi dosyası ile kusurları olmadığının belirlendiğini, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Diğer davalılar duruşmalara katılmamış, savunma yapmamışlardır.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, Karayolları Genel Müdürlüğüne kazanın meydana gelmedisnde atfedilecek kusur bulunmadığından bu davalıya karşı açılan davanın reddine, murisin eşi davacı ... için 42.354,23 YTL, davacı ... için 6.568.000 YTL maddi tazminatın, davalılar HDI Sigorta A.Ş, ..., ... ve Karayolları Genel Müdürlüğü'nden müteselsilen tahsiline, ... için hükmedilen 20.000,00YTL ve ... için hükmedilen 5.000,00 YTL.ye 21.07.2006 tarihinden, diğer kısımlar için 28.06.2007 ıslah tarihinden yasal faiz uygulanmasına,

manevi tazminata ilişkin talebin kısmen kabulü ile davacı ... için 10.000.00YTL. ... için 7.500,00 YTL manevi tazminatın 21.07.2006 dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılar ..., ..., Karayolları Genel Müdürlüğü'nden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı HDI Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ve dosya içeriğinden davacıların desteği ...'un Polis Memuru olarak görev yaptığı anlaşıldığı halde gelir durumu net olarak belirlenmemiştir. Öncelikle davacıların desteğinin ölmeden önce görev yapmakta olduğu kurumdan aldığı maaşın sorulması ve tazminat hesabının buna göre yapılması gerekirken bilirkişinin belirlediği miktar üzerinden hesap yapılması isabetli değildir.

2-Destekten yoksun kalma tazminatının amacı, desteğini yitirmiş olanın bakım ihtiyaçlarının karşılanmasıdır. Davalı vekili davacılara desteklerinin ölümü üzerine sosyal güvenlik kurumundan ödeme yapıldığını, davacıların zararının karşılandığını savunmuştur. Mahkemece, Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması hakkındaki yasa gereğince herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığı yapılmış ise ödemenin niteliği bu nedenle dava dışı Sosyal Güvenlik Kurumu’nun zarar sorumlusu davalılara rücu imkanı bulunup bulunmadığı değerlendirilerek, zarar sorumlusuna rücu imkanı veren bir ödeme ise, yapılan ödemenin, tespit edilen destekten yoksun kalma tazminatından mahsup edilmesi gerektiği nazara alınmadan hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

3- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplama yöntemi denetime ve hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Yukarıda belirtilen davacıların desteğinin gelir durumu ve sosyal güvenlik kurumundan gelecek yazılara göre davalı tarafın itirazlarıda dikkate alınarak aktüerya konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetersiz rapora göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.