Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/8368 K.2010/3135

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi, ... İcra Müdürlüğünün ... ve 2007/1288 Esas sayılı dosyalarından, 17.07.2007 tarihinde haczedilen dondurma makinelerinin kendisine ait olduğunu ve borçluya kiraya verdiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan istihkak davasının kabulü ile söz konusu haczin kaldırılmasını talep etmiştir

Davalı alacaklı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, açılan davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, İİK’nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesinin aksinin davacı tarafından ispatlanmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 3.kişinin İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

1. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı 3.kişi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.İstihkak iddiası 3.kişi tarafından haciz sırasında haciz tutanağına geçirilmek veya daha sonra icra müdürlüğünü yazılı veya sözlü olarak yapılan başvuru ile ileri sürülebilir.Bu iddia üzerine gerekirse icra müdürlüğünce İİK’nun 96 maddesindeki prosedür işletilir. İstihkak iddiası bir dava başvurusu özelliği taşımamaktadır. Bu prosedürden sonra veya önce 3.kişi istihkak davası açabilir ve bu tür davalarda esas hakkında hüküm verilmesi halinde davanın reddi veya kabulü şeklinde karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, istihkak davasının reddine karar verilmesi gerekirken, bu hukuki olgular dikkate alınmadan istihkak iddiasının reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK 438/7. Maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.