Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/9127 K.2010/963

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 9.2.2010 Salı günü davacı ... Ltd. Şti. vekili Avukat ... ve davalı ... vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalılardan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı ... davalı ... vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, davalı borçlu Aydın aleyhine icra takibi yaptıklarını borcu karşılayacak mal bulunamadığını bu nedenle dava konusu taşınmazın davalı ...’ye onun tarafından ... ’e onun tarafından da Mahmut’a satılmasına ilişkin tasarrufların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının tasarrufun iptali davalarının reddine ve davanın bedele dönüştüğü gerekçesiyle taşınmazın davalı ... ve ... tarafından devri sırasındaki gerçek değeri olan 100.000 TL’den davalıların müşterek ve müteselsi-

len ayrıca taşınmazın Mahmut tarafından devri sırasındaki gerçek değeri 125.000 TL olduğundan tüm davalıların sorumlu oldukları 100.000 TL üzerinden arta kalan 25.000 TL’nin davalı ...’tan tahsiline karar verilmiş hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK.nun 277 ve devamı maddelerine göre açılan tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararında ve gerekçeli kararında, davacının davalılar aleyhine açtığı davanın reddine karar verilmiş ancak yine kısa ve gerekçeli kararda davanın İİK’nın 283/2 maddesi gereğince kabulüne karar verilmiştir. Bu husus HUMK.nun 381/2. ve 389. maddesine aykırılık teşkil etmektedir. Ayrıca; 10.4.1992 gün ve ... Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bu durum hükmün infazında da tereddüt oluşturacağından yukarıdaki tevhid-i içtihat kararına uygun olarak infazda tereddüte yol açmayacak bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.