Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/9368 K.2010/2505

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

7.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2009 tarihinden itibaren 1.400.00 TL’ye çıkarılmıştır.

Davacının 3.070,00 TL. tazminatın tahsili isteğiyle açtığı davada, mahkemece talebin 2.770,00 TL.lik bölümünün kabulüne, 300,00 TL.lik bölümünün ise reddine karar verilmiş, 270,00 TL'lik bölüme ise ıslah tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir..Buna göre davacı vekilinin temyizi kabul edilmeyen 300,00 TL.lik miktara ve 270,00 TL içinde faiz uygulanma tarihine ilişkindir.Bu durumda karar tarihi itibariyle temyize konu miktar temyiz kesinlik sınırı olan 1.400,00 TL.nin altındadır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.