Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/10103 K.2011/2293

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Kastamonu İcra Müdürlüğünün 2009/5384 Esas sayılı dosyasından, 15.07.2009 tarihinde haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasını, %15 tazminatın tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili davanın süresinde açılmadığını haczedilen menküllerin müvekkili tarafından 26.06. ve 06.07.2009 tarihinde borçluya satılan mallar olduğunu davacıyla borçlu arasındaki işlemlerin muvazaalı olduğunu belirterek davanın reddi ile %15 tazminatın tahsilini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, tanık beyanı ve bilirkişi raporuna göre; dava konusu mahcuzların davacıya ait olduğu haciz adresinin kira kontratı ve jandarma tespit tutanağından 20.01.2008 tarihinden beri davacı tarafından ticari amaçla kullanılan depo olduğu, faturalar üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde aksine bir delil bulunmadığı tanık beyanının mevcut delillerle paralellik arzettiği gerekçesiyle davanın kabulüne, mahcuzların davacıya aidiyetinin tespitiyle haczin kaldırılmasına menkullerin davacıya teslimine koşulları ve yasal unsurları oluşmadığından davacı ve davalının tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava İİK 96 ve devamı maddeleri gereğince açılmış 3.kişinin isihkak davasına ilişkindir.

Somut olayda borçlu aleyhine Kastamonu İcra Müdürlüğünün 2009/5384 Esas sayılı dosyasından yapılan icra takibinin borçlunun itirazi üzerine durduğu alacaklı tarafından borçlunun itirazının iptali için Kastamonu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/537 esas sayılı dosyasıyla dava açıldığı ve dosyanın derdest olduğu anlaşıldığından anılan dosyanın sonucu beklenerek karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.