Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/11051 K.2011/4882

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının işleteni ve sürücüsü olduğu aracın müvekkili şirkete kasko sigortalı araca çarptığını, sovtaj bedeli düşülerek sigortalıya 32.250 TL ödendiğini, davalının %50 oranında kusurlu olduğunu, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası tarafından 6.000 TL ödendiğini belirterek 11.125 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili kusur oranı ve tazminat miktarını kabul etmediklerini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile; 11.125 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava TTK.1301. maddesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının %50 oranındaki kusurunu açıkça kabul etmiş, kusur oranı ile ilgili fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmamıştır.

Bu durumda mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, 42.000 TL aracın ikinci el satış fiyatından 20.000 TL sovtaj bedeli düşüldükten sonra kalan 22.000 TL bedelden % 50 kusur oranına isabet eden 11.000 TL'dan davalının Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası tarafından ödenen 6.000 TL mahsup edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.