Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/6212 K.2010/7006

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ve davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın karıştığı kazada, müvekkillerinin desteği ...’ın öldüğünü, bu nedenle müvekkillerinin destekten yoksun kaldıklarını ileri sürerek, toplam 7.000,00 TL maddi tazminatın avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne, anılan meblağın dava tarihinden yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm ve davacılar vekilinin aşağıdaki 2 numaralı bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, destek tazminatı istemine ilişkindir. Zorunlu mali sorumluluk sigortasına ilişkin olarak, TTK.’nın 1299 ve KTK.’nun 98/1, 99/1. maddeleri ile zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi genel şartlarının 12. maddesi uyarınca rizikonun, bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten 8 iş günü içinde sigortanın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir.

İşbu davadan önce, davalılardan sigortanın bir ihtar ile temerrüde düşürüldüğü iddia ve ispat edilmemiş ise de bu davadan önce açılan ve tarafları ile dava konusu aynı olan ve açılmamış sayılmasına karar verilen aynı mahkemenin 2007/212 esas ve 2008/337 karar sayılı davasının açıldığı 24.10.2007 tarihi itibarıyla, davanın açılması ile doğan diğer sonuçlar o davanın açılmamış sayılması kararı ile hükümsüz kalsa da, ihtar yerine geçen dava açılma olgusu ile gerçekleşen temerrüt hali ayakta kalmaya devam etmektedir.

Bu itibarla, o davanın açıldığı tarihe 8 işgünü ilave edilerek tespit edilecek tarihten itibaren, bu davalının temerrüt faizinden sorumlu tutulması gerekirken, işbu dava tarihinin, bu davalı bakımından temerrüt faizine başlangıç alınması doğru olmamış, kararın bu nedenle davacılar yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.