Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/7664 K.2010/11549

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı kendisine ait, davalıya kasko sigortalı aracın, oğlu ...'nin yönetiminde bulunduğu sırada geçirdiği trafik kazası sonucu hasarlandığını, hasar tutarının davalı şirket tarafından kaza sırasında araç sürücüsünün alkollü olduğu gerekçesiyle ödenmekten kaçınıldığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 12.000,00 TL hasar bedelinin 18.11.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini istemiştir

Davalı vekili yetkiye ve hasara itiraz edip, rizikonun kasko sigortası teminat kapsamında bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiş, hüküm vekalet ücreti yönünden davalı ... Sigorta A.Ş ( ... Sigorta A.Ş.) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup HUMK.nun 9 ve 21. maddeleri uyarınca mahkemenin yetkisizliğine, davalı şirket lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 500,00 TL vekalet ücretine karar verilmiştir.

2010/7664

2010/11549

AAÜT.'nin 7. maddesinde yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi durumunda tarifede yazılı vekalet ücretine hükmedileceği belirtilmiş olup, aynı tarifenin 12. Maddesinde belirlenen bu ücretin tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre tesbit edilen ücretten az olamayacağı hüküm altına alınmıştır. Karar tarihi itibariyle, AAÜT.'nin ikinci kısım ikinci bölümünde Asliye Mahkemeleri için vekalet ücreti 1.000,00 TL olarak belirlenmiş olmasına göre davalı lehine 1.000,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde karar verilmesi doğru değil, bozma sebebi ise de bu yöndeki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden HUMK.nun 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.