Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/9146 K.2011/4678

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın pert olması sebebiyle 22.000 TL araç bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı sürücünün %100 kusurlu olduğunu belirterek 12.260 TL sovtaj bedelinin mahsubu ile bakiye 9.740 TL.nin ödeme tarihinden işleyecek faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., davacı ... şirketinin olayın üzerinden uzun bir süre geçtikten sonra kendisine daha önceden ihtarda bulunmadan haksız yere dava açtığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 9.740 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.nun 1301. maddesine dayanılarak açılan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 20/d maddesi hükmü uyarınca noterlerce gerçekleştirilen devir işlemleri araç mülkiyetinin devri içinde yeterli olup işlemin tamamlanması için trafik siciline alıcı adına tescil işlemi yapılması mutlak koşul değildir. Tescil işlemi, idari bir tasarruf olup yaptırılmaması ayrı bir yaptırıma tabidir ve mülkiyetin devri için kurucu bir nitelik taşımaz. Bunun sonucu olarakta trafik

kayıtları mülkiyeti gösteren sicillerden olmakla birlikte bu karine kesin değildir. Aracı noter senedi ile devralan adına tescil işlemi yaptırmamış olsa dahi aracın maliki sayılır.

Somut olayda davalı ...'in hasara neden olan aracı Bayburt 1. Noterliğinin 13.5.2005 tarih ve 03288 yevmiye nolu satış sözleşmesi ile dava dışı...'e sattığı, davaya konu trafik kazasının satış tarihinden sonra 2.11.2007 tarihinde meydana geldiği anlaşılmıştır.

Bu durumda; davalı ... aleyhindeki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere bu davalı yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.