Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/9967 K.2011/2816

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı ve davacı üçüncü kişi vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Kayseri 4.İcra Müdürlüğünün 2009/2208 Esas sayılı dosyasından, haczedilen 38 RZ 751 plakalı traktörü davacının borçludan 13.02.2009 tarihinde noterde düzenlenen sözleşme ile satın aldığını, satıştan sonra aracın trafik kaydı üzerine haciz konulduğunu belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, ilk oturumdan sonra 26.07.2010 havale tarihli dilekçe ile davayı kabul ettiklerin ve yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının aracı 2918 sayılı Yasa’nın 20/D maddesine göre hacizden önce noterde düzenlenen sözleşme ile satın aldığından davanın kabulüne, davalı aleyhine yargılama giderine hükmetmiş, hüküm davalı alacaklı vekili tarafından davacı 3.kişi vekili tarafından yargılama giderinden sorumlu olmamaları gerektiğinden, davacı 3.kişi vekili tarafından avukatlık ücretinin nisbi olarak hükmedilmesi gerektiğinden bahisle temyiz edilmiştir.

Dava, İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan istihkak davasına ilişkindir.

1. Davalı alacaklı vekili ilk oturum tarihi olan 13.04.2010 tarihinden ve delillerin toplanmasına ilişkin ara kararının gereği yerine getirildikten sonra 26.07.2010 havale tarihli dilekçe ile davayı kabul etmiştir.

Bu durumda, mahkemece davanın kabul nedeniyle kabul kararı verilmesi gerekirken davanın esastan kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2.Davanın kabulü halinde kural olarak yargılama gideri davalıya yükletilmelidir. Ancak bu kuralın istisnası HMUK’nun 94/2.fıkrasında düzenlenmiş olup buna göre davalı hal ve vaziyeti ile davanın açılmasına sebebiyet vermemiş ve ilk oturumda davayı kabul etmiş olması ve belirtilen bu iki koşulun bir arada bulunması gerekir.

Somut olayda, davacı 3.kişi, icra müdürlüğüne istihkak iddiasında bulunmadan doğrudan bu davayı açmış ise de davalı alacaklı davayı ilk oturumdan ve delillerin toplanmasına ilişkin ara kararının gereği yerine getirilmesinden sonra kabul ettiğinden HUMK’nun 94/2 maddesi koşulları gerçekleşmediğinden yargılama giderinden sorumludur.

Ancak, davanın kabul nedeniyle kabulü halinde Harçlar Yasası’nın 22. maddesi gereğince davanın ilk oturumdan sonra kabul edilmesi nedeniyle karar ve ilam harcının 2/3 hükmedilmesi gerekirken bu hususun dikkate alınmaması da isabetsizdir.

3.Takip hukukuna dayalı istihkak davaları, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 11.maddesi 4.fıkrası son cümlesi gereğince nisbi avukatlık ücretine tabidir. Öte yandan, davanın delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinde sonra kabulü nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6.maddesi gereğince davacı 3.kişi yararına alacak miktarından daha düşük olan dava konusu araç değeri üzerinden nisbi avukatlık ücretinin tümüne hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi de hatalıdır.

Nevar ki, H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.