Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/11210 K.2012/1114

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, .... İcra Müdürlüğü’nün 2009/21915 Takip sayılı dosyasında trafik kaydına 02.07.2009’da haciz konulan ... plaka sayılı aracın üçüncü kişi tarafından noterde yapılan sözleşme ile 01.04.2009’da satın alındığını, böylece mülkiyetin hacizden önce davacıya geçtiğini belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre: “dava konusu aracın kaydına haciz konulmasından önce noterde yapılan sözleşme ile üçüncü kişi tarafından satın alındığı, mülkiyetin davacıya geçtiği“ gerekçesi ile davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, üçüncü kişinin İİK.nun 96. vd maddeleri uyarınca açtığı " İstihkak " davası niteliğindedir.

İstihkak davalarında dava değeri hacizli malın değeri ile alacak miktarından hangisi az ise ona göre belirlenir.

Somut olayda dava değerinin aracın kasko değeri olan 9.773,00 TL olması nedeni ile nispi karar ve ilam harcının bu miktar üzerinden alınması gerektiğinin dikkate alınmaması isabetli değildir.

Öte yandan yargılama harçları ile ilgili hatalar kamu düzenine ilişkin olup bozma yasağı kuralının dışında kalır.

Ne varki belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.