Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/12465 K.2014/4400

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ... İcra Müdürlüğünün 2011/5104 sayılı takip dosyasından haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu müvekkilinin baskı nedeniyle borca kefil olduğunu, haczin müvekkilinin işyerinde yapıldığını ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacının işyerini borçlu annesinden devraldığına dair beyanlarının bulunduğunu, devrin muvazaaya dayandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacı 3.kişinin haciz sırasında işyerini borçlu annesinden devraldığına dair beyanlarının bulunduğu ve borca icra kefili olduğu, davacının dayandığı faturaların bir kısmının borcun doğumundan sonraki tarihli olup davacının iddiasını ispata yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekiline temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davanın reddi nedeniyle maktu harcı hükmedilmiş olmasına göre davacı 3.kişi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, 3.kişinin İİK'nun 96 vd.maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir. İstihkak davalarına İİK'nun 97/11.maddesi hükmünce genel hükümler dairesinde ve basit yargılama usulüne göre bakılır. Bu nedenle takip konusu alacak ile mahcuz malın değerinden hangisi daha az ise o değer üzerinden avukatlık ücreti hesaplanması gerekir. Davanın reddine karar verildiğine göre daha az olan mahcuzların değeri olan 25.000,00 TL üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken takip konusu alacak üzerinden fazla vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.