Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/13328 K.2012/13918

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinin eşi ve oğlu olan ...'nin trafik sigortası bulunmayan ve bir kısım davalıların sürücüsü ve işleteni bulundukları araçta gerçekleşen tek taraflı kazada vefat ettiğini, müvekkillerinin bu suretle müteveffanın desteğinden mahrum kaldıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 4.750 TL, davacı ... için 4.750, davacı ... için 11.000 TL olmak üzere toplam 20.500 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin kaza tarihindeki poliçe teminat limitleri ve sürücünün kusuru oranında sorumlu olduğunu, mahkemece gerçek zararın ve kusur oranının tespit edilmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar ... ve ..., usulüne uygun dava dilekçesi tebliğine rağmen beyanda bulunmamışlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile davacı eş ... için 11.000 TL, davacı baba ... ... için 4.750 TL, davacı anne ... için 4.750 TL olmak üzere toplam 20.500 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, hüküm altına alınan tazminata davalılar ... ve ... açısından

haksız fiil tarihinden, diğer davalı açısından ise davacılar tarafından daha önce açılan dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Aynı davacılar tarafından aynı davalılar aleyhine Acıpayam Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/122 Esas, 2009/339 Karar Sayılı dosyasında dava ikame edilmiş, bu davada tüm davacılar yönünden manevi tazminat, yalnızca davacı eş ... yönünden maddi tazminat talebinde bulunulmuştur.

O dosyada alınan 18.05.2009 tarihli raporda davacı eşin 62.485 TL destek tazminatı talep etmeye hakkı olduğu bildirilmiş, davacı anne ve babanın maddi tazminat talebi olmamasına rağmen onlar yönünden de hesaplama yapılmıştır. Karar temyiz incelemesi sonucunda onanmak suretiyle kesinleşmiş, yerel mahkeme işbu dosyada yeniden aktüer incelemesi yoluna gitmeksizin 18.05.2009 tarihli rapora istinaden karar vermiştir.

Ayrıca Uyap sistemi üzerinden alınan nüfus kaydına göre de, davacı ...'nin ... ... isimli kişiyle evlendiği tespit olunmuştur.

Acıpayam Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/122 Esas sayılı dosyasında davacılar ... ve ... ...'nin maddi tazminat talepleri olmaması nedeniyle, o dosyada alınan 18.05.2009 tarihli rapor bu davacılar yönünden kesinlik arzetmemektedir. Ayrıca davacı eş ... de ilk karardan sonra evlenmiş olup destek zararı evlenmeyle sona ermiştir.

O halde mahkemece, davacı ...'nin yeniden evlendiği hususu nazara alınarak bakiye zararının bulunup bulunmadığı, diğer davacıların da destekten yoksun kalma zararlarının tespiti için konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde 18.05.2009 tarihli rapora istinaden karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

3-Davacı ... (...), açılan ilk davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak davalılardan maddi tazminat talebinde bulunmuş olup, davalı ... ilk dava tarihi itibariyle sorumlu olduğu tüm miktar yönünden temerrüde düşmüştür. Bu itibarla mahkemenin davacı ... yönünden hükmedilen tazminata ilk dava tarihinden itibaren faiz uygulanması doğrudur. Ancak davacı ... ve ..., ilk davada maddi tazminat talebinde bulunmamış olup davalı ... Hesabının bu davacılar yönünden ikinci dava tarihi olan 30.07.2009 tarihinde temerrüde düştüğünün kabulü gerekirken, yazılı şekilde anılan davacılar yönünden de ilk dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmamış, bozma sebebi yapılmıştır.